krwotok (język polski)

krwotok (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkr̥fɔtɔk], AS: [kr̦fotok], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby; zob. też krwotok w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	krwotok	krwotoki
dopełniacz	krwotoku	krwotoków
celownik	krwotokowi	krwotokom
biernik	krwotok	krwotoki
narzędnik	krwotokiem	krwotokami
miejscownik	krwotoku	krwotokach
wołacz	krwotoku	krwotoki

przykłady:

(1.1) Krwotok może być z krtani, z żołądka, z nosa, z płuc rzadko kiedy. Zresztą, jeżeli człowiek zawsze był zdrów, nigdy nie kaszlał… (B. Prus: Kamizelka)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) krwawienie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. krwotoczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. krew^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) haemorrhage, hemorrhage, bleeding
• arabski: (1.1) نزيف
• baskijski: (1.1) odoljario, hemorragia
• białoruski: (1.1) крывацёк m
• czeski: (1.1) krvácení
• esperanto: (1.1) hemoragio
• francuski: (1.1) hémorragie
• hiszpański: (1.1) hemorragia ż
• nowogrecki: (1.1) αιμορραγία ż
• rosyjski: (1.1) кровотечение n
• szwedzki: (1.1) blodflöde n
• włoski: (1.1) emorragia ż

źródła: