krwawienie (język polski)
krwawienie (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) tracenie krwi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik krwawienie krwawienia dopełniacz krwawienia krwawień celownik krwawieniu krwawieniom biernik krwawienie krwawienia narzędnik krwawieniem krwawieniami miejscownik krwawieniu krwawieniach wołacz krwawienie krwawienia - przykłady:
- (1.1) Ryzyko krwawienia zależy od gradientu ciśnienia wrotnego oraz stanu morfologicznego ściany żylaków[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) krwawienie z przewodu pokarmowego • leczenie / źródło krwawienia • ostre / przewlekłe / ukryte krwawienie
- synonimy:
- (1.1) krwotok
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. krew ż, wykrwawienie n, krwawnik mrz, krwiak mzw/mrz
- czas. krwawić ndk., wykrwawić dk., wykrwawić się dk.
- przym. krwawy
- przysł. krwawie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. krwawić + -enie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bleeding
- bułgarski: (1.1) кървене n
- duński: (1.1) blødning w
- esperanto: (1.1) sangado
- łotewski: (1.1) asiņošana ż
- niemiecki: (1.1) Blutung ż
- portugalski: (1.1) sangramento m
- rosyjski: (1.1) кровотечение n (krovotečénije)
- słowacki: (1.1) krvácanie n
- włoski: (1.1) sanguinamento m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.