koryntka (język polski)
koryntki (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hand. spoż. rodzaj drobnej ciemnej rodzynki pochodzącej z Grecji
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koryntka koryntki dopełniacz koryntki koryntek celownik koryntce koryntkom biernik koryntkę koryntki narzędnik koryntką koryntkami miejscownik koryntce koryntkach wołacz koryntko koryntki - przykłady:
- (1.1) Zważy mi pani tak z pół kilo koryntek?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) rodzynka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Korynt mrz, Koryntianin mos, koryntianin mos, Koryntczyk mos, koryntczyk mos, Koryntyjczyk mos, koryntyjczyk mos, Koryntianka ż, koryntianka ż, koryntyjskość ż, Koryntia ż, koryntówna ż
- przym. koryncki, koryntyjski
- przysł. koryntyjsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Korynt + -ka
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: cybeb • damascenka • koryntka • sułtanka
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.