korba (język polski)
korba (1.1)
korba (1.2)
korba (1.3)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) techn. dźwignia z rączką[1]
- (1.2) techn. dźwignia pedału rowerowego
- (1.3) techn. manetka rozruchu tramwaju
- (1.4) gw. (Śląsk Cieszyński)[2] roln. nóż do cięcia słomy
- (1.5) przen. pot. człowiek aktywny, przedsiębiorczy[1]
- (1.6) przen. pot. bzik
- (1.7) przen. pot. kłopoty[3]
- odmiana:
- (1.1-7)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik korba korby dopełniacz korby korb celownik korbie korbom biernik korbę korby narzędnik korbą korbami miejscownik korbie korbach wołacz korbo korby - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.6) mieć korbę
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. korbka ż
- przym. korbowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2 Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 222.
- ↑ Cieszyński słownik gwarowy, Józef Golec, Macierz Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1989.
- ↑ Irena Bajerowa, Wpływ techniki na ewolucję języka polskiego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo PAN, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1980, s. 49.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.