kopulować (język polski)

lwy kopulują (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑], AS: [kopulovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) fizj. odbywać stosunek seksualny
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Małpy kopulowały w zoo.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spółkować, parzyć się, ptaszkować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kopulacja ż, kopulowanie n
przym. kopulacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) copulate
  • bułgarski: (1.1) копулирам
  • chiński standardowy: (1.1) 交媾 (jiāogòu)
  • chorwacki: (1.1) kopulirati
  • czeski: (1.1) kopulovat
  • duński: (1.1) kopulere
  • estoński: (1.1) paarituma
  • fiński: (1.1) paritella
  • francuski: (1.1) copuler
  • hiszpański: (1.1) copular, aparearse
  • indonezyjski: (1.1) bersetubuh, menjantani
  • japoński: (1.1) 交尾する
  • kantoński: (1.1) 交媾 (gaau1 gau3)
  • kataloński: (1.1) copular
  • koreański: (1.1) 교미하다
  • litewski: (1.1) kopuliuoti
  • łotewski: (1.1) kopulēt
  • niderlandzki: (1.1) copuleren
  • niemiecki: (1.1) kopulieren
  • norweski (bokmål): (1.1) kopulere
  • nowogrecki: (1.1) συνουσιάζομαι
  • portugalski: (1.1) copular
  • rosyjski: (1.1) копулировать
  • rumuński: (1.1) copula
  • słowacki: (1.1) kopulovať
  • słoweński: (1.1) kopulirati
  • szwedzki: (1.1) kopulera
  • turecki: (1.1) çiftleşmek
  • ukraiński: (1.1) злягатися
  • węgierski: (1.1) közösül
  • wietnamski: (1.1) giao cấu
  • włoski: (1.1) accoppiarsi
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.