kopulacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) fizj. cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie
- (1.2) biol. połączenie się gamet w zygotę
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kopulacja kopulacje dopełniacz kopulacji kopulacji / przest. kopulacyj celownik kopulacji kopulacjom biernik kopulację kopulacje narzędnik kopulacją kopulacjami miejscownik kopulacji kopulacjach wołacz kopulacjo kopulacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) spółkowanie, stosunek, akt płciowy, stosunek płciowy, zootechn. krycie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kopulować ndk.
- przym. kopulacyjny
- rzecz. kopulowanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. copulatio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) copulation
- bułgarski: (1.1) копулация ż; (1.2) копулация ż
- hiszpański: (1.1) copulación ż
- łaciński: (1.1) copulatio ż, coitus m
- niemiecki: (1.1) Kopulation ż, Begattung ż, Paarung ż
- rosyjski: соитие n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.