kopny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔpnɨ], AS: [kopny]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) o śniegu lub piasku: trudny do przebycia, powodujący grzęźnięcie[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kopny kopna kopne kopni kopne dopełniacz kopnego kopnej kopnego kopnych celownik kopnemu kopnej kopnemu kopnym biernik kopnego kopny kopną kopne kopnych kopne narzędnik kopnym kopną kopnym kopnymi miejscownik kopnym kopnej kopnym kopnych wołacz kopny kopna kopne kopni kopne - przykłady:
- (1.1) Był już zmęczony, bo od kwadransa brnął w kopnym śniegu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kopać
- rzecz. kopanie n, kop mrz/mzw
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Bogusław Dunaj, Współczesny słownik języka polskiego, t. I, Langenscheidt, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7476-264-9, s. 675.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.