konew (język polski)
konew (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔ̃nɛf], AS: [kõnef], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. drewniane lub częściej metalowe naczynie do noszenia lub przechowywania płynów
- (1.2) przest. zawartość konwi (1.1)
- (1.3) daw. jednostka objętości; zob. też konew w Wikipedii
- (1.4) daw. rura do wody[1]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konew konwie dopełniacz konwi konwi celownik konwi konwiom biernik konew konwie narzędnik konwią konwiami miejscownik konwi konwiach wołacz konwi konwie - przykłady:
- (1.1) Hej, ty kudłaty! A czego do konwi zaglądasz?[2]
- (1.2) Wyżłopał już ze cztery konwie piwa!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konwisarstwo n
- zdrobn. konewka ż, koneweczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- czes. konev, śwn. kanne[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, Warszawa 1900–1927, s. 435. - ↑ H. Sienkiewicz: Krzyżacy
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 111.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.