komoku (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔ̃ˈmɔku], AS: [kõmoku], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) w go punkt położony na czwartej linii licząc od jednego boku gobanu i na trzeciej od drugiego boku; zob. też komoku w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik komoku komoku dopełniacz komoku komoku celownik komoku komoku biernik komoku komoku narzędnik komoku komoku miejscownik komoku komoku wołacz komoku komoku - przykłady:
- (1.1) Pierwszy ruch zagrany w komoku to bardzo tradycyjne otwarcie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) jap. 小目 (mały punkt)
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: sansan • komoku • mokuhazushi • hoshi • takamoku • tengen
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) substela punkto
- japoński: (1.1) 小目
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.