komiczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ], AS: [kõmʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny
- (1.2) związany z komedią; taki, jak komedia; humorystyczny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik komiczny komiczna komiczne komiczni komiczne dopełniacz komicznego komicznej komicznego komicznych celownik komicznemu komicznej komicznemu komicznym biernik komicznego komiczny komiczną komiczne komicznych komiczne narzędnik komicznym komiczną komicznym komicznymi miejscownik komicznym komicznej komicznym komicznych wołacz komiczny komiczna komiczne komiczni komiczne - przykłady:
- (1.1) Zobaczyłem obcą, spuchniętą gębę tak niewypowiedzianie komiczną, że gdyby to nie była moja własna twarz, pękłbym chyba ze śmiechu.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) aktor komiczny
- synonimy:
- (1.1-2) humorystyczny, zabawny, śmieszny
- antonimy:
- (1.1) poważny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. komik m, komizm m, komiczność ż, komediowość ż
- przysł. komicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. < gr.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) comical, comic, humorous, funny
- białoruski: (1.1) камічны; (1.2) камедыйны, камічны
- bułgarski: (1.1) комичен; (1.2) комичен
- esperanto: (1.1) komika
- francuski: (1.1) comique
- niemiecki: (1.1) komisch
- nowogrecki: (1.1) κωμικός; (1.2) κωμικός
- rosyjski: (1.1) комический; (1.2) комический
- słowacki: (1.1) komický
- szwedzki: (1.1) komisk
- źródła:
- ↑ Marian Brandys, Śladami Stasia i Nel, 1961
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.