kociak (język polski)
kociak (1.1)
kociaki (1.2) rysia
kociak (1.3)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔʨ̑ak], AS: [koćak], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) młody kot
- (1.2) łow. młody zając, żbik lub ryś
- (1.3) przen. ładna dziewczyna o kokieteryjnym wyglądzie i zachowaniu
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kociak kociaki dopełniacz kociaka kociaków celownik kociakowi kociakom biernik kociaka kociaki narzędnik kociakiem kociakami miejscownik kociaku kociakach wołacz kociaku kociaki - przykłady:
- (1.1) Nasza kotka powiła cztery kociaki.
- (1.1) Ujrzał, że przez otwarte okno u góry przechodzi stara, duża kotka, trzymająca w zębach maleńkiego kociaka.[1]
- (1.3) Mój sąsiad pokazuje się z nowym kociakiem.
- (1.3) Leże tak sobie nad basenem w tem Ciechocinku z tem kociakiem i piegi na słońcu przypalamy.[2] (sic!)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kotek, kocię, kociątko
- (1.3) kocica, cizia, laska
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. kot
- związki frazeologiczne:
- kogo razi kobiety i konia wada byle jaka nie będzie miał w stajni konia ni w łóżku kociaka
- etymologia:
- (1.1) pol. kot + -ak
- (1.2-3) od (1.1)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kitten; (1.3) chick
- esperanto: (1.1) katido
- hiszpański: (1.1) gatito m
- niemiecki: (1.1) Kätzchen n; (1.3) Mieze ż
- rosyjski: (1.1) киса; (1.3) киса
- źródła:
- ↑ Gustaw Morcinek Wyrąbany chodnik, tom 1, Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1980, s. 419
- ↑ Wiech Śmiej się pan z tego. Wybór felietonów, tom 2, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1958, s. 253
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.