kobiałka (język polski)
kobiałki (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. kanciasty koszyk z zaplatanych pasów łyka, łupek lub wikliny, zwykle używany do owoców[1]
- (1.2) pot. zawartość kobiałki (1.1)
- (1.3) pot. żart. kobieta[2]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kobiałka kobiałki dopełniacz kobiałki kobiałek celownik kobiałce kobiałkom biernik kobiałkę kobiałki narzędnik kobiałką kobiałkami miejscownik kobiałce kobiałkach wołacz kobiałko kobiałki - przykłady:
- (1.1) Kobiecina trzymała kobiałkę pełną maślaków.
- (1.2) Rozsypano na blacie trzy kobiałki przyniesionych truskawek.
- składnia:
- (1.2) kobiałka + D.
- kolokacje:
- (1.1) pełna / pusta kobiałka
- (1.2) nazbierać / uzbierać kobiałkę
- synonimy:
- (1.1) łubianka, piekiełko
- (1.2) łubianka
- (1.3) kobieta
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) koszyk
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1)
- rzecz.
- zdrobn. kobiałczyna ż, kobiałeczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.3) Pochodzi z polskiego filmu „Kingsajz” w reżyserii Janusza Machulskiego z 1987 roku.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.