kanciasty (język polski)

kanciasty (1.1) pojemnik
wymowa:
IPA: [kãɲˈʨ̑astɨ], AS: [kãńćasty], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) taki, który ma kanty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wypili pod czułym okiem barmana, który z usłużną gotowością przysuwał kanciastą butelkę i srebrną miarkę do ustalania dozy[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) graniasty, rogaty
antonimy:
(1.1) obły, owalny, okrągły, jajowaty, elipsowaty
hiperonimy:
(1.1) ostry
hiponimy:
(1.1) czworokanciasty
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kant mrz, kancik mrz, kantówka ż, kanciarz mos, kanciastość ż, kantowanie n, kantownik mos/mrz
czas. kantować ndk., okantować dk.
przym. kanciarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kant + -asty
uwagi:
tłumaczenia:
  • bułgarski: (1.1) ъгловат, ъглест
  • esperanto: (1.1) eĝa, eĝohava
  • niderlandzki: (1.1) hoekig
  • niemiecki: (1.1) kantig
  • rosyjski: (1.1) угловатый
  • słowacki: (1.1) hranatý
  • szwedzki: (1.1) kantig
  • włoski: (1.1) spigoloso
źródła:
  1. Wojciech Żukrowski, Kamienne tablice, 1966, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.