klinek (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od: klin
- (1.2) anat. część płata potylicznego mózgu ludzkiego; zob. też klinek w Wikipedii
- (1.3) kulin. spoż. twaróg uformowany w kształt klinu o zaokrąglonych krawędziach i wierzchołkach
- odmiana:
- (1.1-3)
| przypadek | liczba pojedyncza | liczba mnoga |
|---|---|---|
| mianownik | klinek | klinki |
| dopełniacz | klinka | klinków |
| celownik | klinkowi | klinkom |
| biernik | klinek | klinki |
| narzędnik | klinkiem | klinkami |
| miejscownik | klinku | klinkach |
| wołacz | klinku | klinki |
- przykłady:
- (1.1) Piosenka to jest klinek na splinek[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. klin mrz, klinik mrz, klinowanie n, zaklinowanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zdrobn. pol. klin
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Fragment piosenki „Piosenka jest dobra na wszystko”, słowa: Jeremi Przybora.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.