klacz (język polski)
.JPG.webp)
- wymowa:
- IPA: [klaʧ̑], AS: [klač]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zool. samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia; zob. też klacz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik klacz klacze dopełniacz klaczy klaczy celownik klaczy klaczom biernik klacz klacze narzędnik klaczą klaczami miejscownik klaczy klaczach wołacz klaczy[1] klacze - przykłady:
- (1.1) Cześnik nieznacznie zmacał ręką kark klaczy, badając, czy bardzo zgrzana, i coś pod nosem mruknął[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kobyła, kobyłka, klaczka
- antonimy:
- (1.1) ogier
- hiperonimy:
- (1.1) koń, samica
- hiponimy:
- (1.1) źrebna
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. klaczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mare
- arabski: (1.1) فرس
- baskijski: (1.1) behor
- duński: (1.1) hoppe w
- esperanto: (1.1) ĉevalino
- francuski: (1.1) jument ż
- hiszpański: (1.1) yegua ż
- islandzki: (1.1) hryssa ż, meri ż, kapall ż
- kaszubski: (1.1) klacz ż
- kataloński: (1.1) euga ż, egua ż
- koreański: (1.1) 암말 (ammal)
- niemiecki: (1.1) Stute ż
- norweski (bokmål): (1.1) hoppe
- nowogrecki: (1.1) φοράδα ż
- rosyjski: (1.1) кобыла ż
- sanskryt: (1.1) अश्वा
- staronordyjski: (1.1) jalda ż
- szwedzki: (1.1) sto n, märr w
- wilamowski: (1.1) kȫwuł ż, köwuł ż, kloć ż
- włoski: (1.1) giumenta ż
- źródła:
klacz (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.