kark (język polski)
kark (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [kark], AS: [kark]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) pot. napakowany mężczyzna, uważający swoją masę za największy atrybut
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kark karki dopełniacz karku karków celownik karkowi karkom biernik kark karki narzędnik karkiem karkami miejscownik karku karkach wołacz karku karki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kark karki dopełniacz karka karków celownik karkowi karkom biernik karka karki narzędnik karkiem karkami miejscownik karku karkach wołacz karku karki - przykłady:
- (1.1) Cześnik nieznacznie zmacał ręką kark klaczy, badając, czy bardzo zgrzana, i coś pod nosem mruknął[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) reg. pozn. chachoł
- (2.1) dresiarz, mięśniak, osiłek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nakarczek m
- przym. karkowy
- związki frazeologiczne:
- i na równej drodze kark skręcić można • jechać na karku • mieć giętki kark / mieć miękki kark • mieć głowę na karku / mieć łeb na karku • mieć twardy kark / mieć sztywny kark • na złamanie karku • nadstawiać karku • siedzieć na karku • skręcić kark • sprowadzić na kark • ściągnąć na kark • ugiąć karku • wejść na kark • wyprostować kark • zginać kark • zwalić się na kark
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nape
- arabski: (1.1) رقبة ż
- baskijski: (1.1) garondo
- białoruski: (1.1) карак m
- bułgarski: (1.1) врат m, тил m
- czeski: (1.1) šíje ż
- dolnołużycki: (1.1) knyka ż
- duński: (1.1) nakke w
- esperanto: (1.1) nuko
- fiński: (1.1) niska
- francuski: (1.1) nuque ż, bosse ż
- galicyjski: (1.1) caluga ż
- gudźarati: (1.1) ગરદન ż (garadana)
- hiszpański: (1.1) nuca ż, cerviz ż
- islandzki: (1.1) hnakki m
- japoński: (1.1) 項(うなじ)
- kataloński: (1.1) bescoll m, clatell m, clotell m, nuca ż, occípit m
- litewski: (1.1) sprandas m
- łaciński: (1.1) collum n
- niemiecki: (1.1) Nacken m, Genick n
- nowogrecki: (1.1) σβέρκος m, αυχένας m
- portugalski: (1.1) cerviz ż
- rumuński: (1.1) gârbă
- szwedzki: (1.1) nacke w
- wilamowski: (1.1) naoka m
- włoski: (1.1) nuca ż, collottola ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.