kierat (język polski)
kierat (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈcɛrat], AS: [ḱerat], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) roln. techn. urządzenie, którego napęd stanowi praca zwierząt pociągowych chodzących w koło; zob. też kierat w Wikipedii
- (1.2) pot. ciężka, żmudna praca, monotonne czynności
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kierat kieraty dopełniacz kieratu kieratów celownik kieratowi kieratom biernik kierat kieraty narzędnik kieratem kieratami miejscownik kieracie kieratach wołacz kieracie kieraty - przykłady:
- (1.1) Dziadek Antoni zaprzęgł do kieratu dwa kare konie.
- (1.2) Dość mam już tego kieratu, potrzebuję urlopu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) maneż
- (1.2) tyrka, harówka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kieracik mrz
- związki frazeologiczne:
- chodzić jak w kieracie (chodzić jak koń w kieracie)
- etymologia:
- niem. Kehrrad[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) horse-mill
- czeski: (1.1) žentour
- esperanto: (1.1) ĉevalmuelejo
- rosyjski: (1.1) мельница с конным приводом
- wilamowski: (1.1) kjerot m; (1.2) kjerot m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.