pociągowy (język polski)
konie pociągowe (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [ˌpɔʨ̑ɔ̃ŋˈɡɔvɨ], AS: [poćõŋgovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany z ciągnięciem czegoś, dotyczący ciągnięcia
- (1.2) związany z pociągiem, dotyczący pociągu
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik pociągowy pociągowa pociągowe pociągowi pociągowe dopełniacz pociągowego pociągowej pociągowego pociągowych celownik pociągowemu pociągowej pociągowemu pociągowym biernik pociągowego pociągowy pociągową pociągowe pociągowych pociągowe narzędnik pociągowym pociągową pociągowym pociągowymi miejscownik pociągowym pociągowej pociągowym pociągowych wołacz pociągowy pociągowa pociągowe pociągowi pociągowe - przykłady:
- (1.1) Mężczyzna sprawował pieczę nad zwierzętami pociągowymi - wołem lub koniem, który zresztą stanowił wyznacznik zamożności gospodarza[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) siła pociągowa • koń pociągowy
- (1.2) jednostka pociągowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pociąganie n, pociągnięcie n, pociąg m, obciąganie n
- czas. pociągać, pociągnąć, ciągnąć, ciągać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) тягловый, тяговый; (1.2) поездной
- źródła:
- ↑ Andrzej Chwalba (red.), Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.