kaz (użycie międzynarodowe)

wymowa:
znaczenia:

symbol

(1.1) jęz. kody ISO 639-2 i ISO 639-3 język kazachski, kazaski, kazachszczyzna
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kaz (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) wada, defekt, skaza
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kaz (esperanto (morfem))

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) przypadek, zdarzenie, wypadek
(1.2) gram. przypadek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. kazo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kaz (język turecki)

wymowa:
IPA: /kɑz/
​
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) ornit. gęś[1]
(1.2) przen. głupiec, dureń, osioł[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
kazın ayağı öyle değil → to nie tak, nie w tym rzecz[1]
kaz kafalı → tępy, głupi, nierozgarnięty[1]
etymologia:
osm. قاز (kaz) → gęś < praturk. *kāz → gęś, wyraz pochodzenia onomatopeicznego[2]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Turecki - Ptaki
źródła:
  1. 1 2 3 4 Maria Kozłowska, Słownik turecko-polski. Türkçe-Lehçe sözlük, eMKa, Warszawa 2006, ISBN 978-83-923825-0-8.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „қа:з” w: Этимологический словарь тюркских языков, red. Эрванд Владимирович Севортян i in., t. V, Наука i in., Moskwa 1974–, s. 184.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.