katoliczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkatɔˈlʲiʧ̑ka], AS: [katolʹička], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rel. kobieta, która wyznaje katolicyzm
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik katoliczka katoliczki dopełniacz katoliczki katoliczek celownik katoliczce katoliczkom biernik katoliczkę katoliczki narzędnik katoliczką katoliczkami miejscownik katoliczce katoliczkach wołacz katoliczko katoliczki - przykłady:
- (1.1) Po śmierci monarchy dwie jego córki katoliczka Maria i anglikanka Elżbieta rozpoczęły rywalizować o koronę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niekatoliczka
- hiperonimy:
- (1.1) chrześcijanka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. katolicyzm m, katol m
- forma męska katolik m
- przym. katolicki, katolski
- przysł. katolicko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: katolik
- arabski: (1.1) كاثوليكية ż
- białoruski: (1.1) каталічка ż
- czeski: (1.1) katolička ż
- esperanto: (1.1) katolikino
- hiszpański: (1.1) católica ż
- litewski: (1.1) katalikė ż
- łotewski: (1.1) katoliete ż
- nowogrecki: (1.1) καθολική ż, καθολικιά ż
- rosyjski: (1.1) католичка ż
- ukraiński: (1.1) католичка ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.