karabinek (język polski)
karabinki (1.2)
karabinki (1.3)
- wymowa:
- IPA: [ˌkaraˈbʲĩnɛk], AS: [karabʹĩnek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od: karabin
- (1.2) indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie; zob. też karabinek (broń) w Wikipedii
- (1.3) zob. karabińczyk
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karabinek karabinki dopełniacz karabinka karabinków celownik karabinkowi karabinkom biernik karabinek karabinki narzędnik karabinkiem karabinkami miejscownik karabinku karabinkach wołacz karabinku karabinki - przykłady:
- (1.2) Karabinki początkowo były uzbrojeniem kawalerii i służb pomocniczych.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) strzelać z karabinka • sprzedać / kupić karabinek • uzbroić w karabinki
- synonimy:
- (1.2) kbk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. karabin m, karabinier m, karabińczyk m
- przym. karabinowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: karabin
- angielski: (1.2) carbine
- duński: (1.2) karabin
- esperanto: (1.1) fisileto; (1.2) karabeno
- francuski: (1.2) carabine ż
- hiszpański: (1.2) carabina ż
- ido: (1.2) karabino
- niemiecki: (1.2) Karabiner m
- nowogrecki: (1.2) καραμπίνα ż
- rosyjski: (1.2) карабин m
- włoski: (1.2) carabina ż; (1.3) moschettone m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.