kaowiec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kaˈɔvʲjɛʦ̑], AS: [kaovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. instruktor kulturalno-oświatowy zatrudniany przez domy kultury, domy wczasowe itp., szczególnie popularny w czasach PRL-u; zob. też kaowiec w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kaowiec kaowcy dopełniacz kaowca kaowców celownik kaowcowi kaowcom biernik kaowca kaowców narzędnik kaowcem kaowcami miejscownik kaowcu kaowcach wołacz kaowcu/kaowcze kaowcy - przykłady:
- (1.1) Stasiek pracował jako kaowiec w popularnym domu wczasowym w Międzyzdrojach, więc poznawał wielu ludzi.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) animator, KO
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska kaowczyni ż
- skr. KO
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. KO[1]
- uwagi:
- nie mylić z: kakaowiec
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.