kantysta (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) filoz. zwolennik kantyzmu, filozofii Immanuela Kanta[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kantysta kantyści dopełniacz kantysty kantystów celownik kantyście kantystom biernik kantystę kantystów narzędnik kantystą kantystami miejscownik kantyście kantystach wołacz kantysto kantyści - przykłady:
- (1.1) Realista będzie wątpił, czy taki byt w ogóle istnieje, kantysta skłonny jest twierdzić, iż Wariacje istnieją jako byt sam w sobie, niepoznawalny, a jednak mający punkt odniesienia do procesów poznawczych dotyczących tego rodzaju przedmiotów jak dzieła sztuki[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kantyzm
- forma żeńska kantystka
- przym. kantowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „kantysta” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Maria Gołaszewska, Estetyka pięciu zmysłów, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.