kangurnik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) syst. zool. Dorcopsulus Matschie[1], gatunek ssaka z rodziny kangurowatych, występujący na Nowej Gwinei; zob. też kangurnik w Wikipedii
- (1.2) zool. torbacz z gatunku kangurników (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kangurnik kangurniki dopełniacz kangurnika kangurników celownik kangurnikowi kangurnikom biernik kangurnika kangurniki narzędnik kangurnikiem kangurnikami miejscownik kangurniku kangurnikach wołacz kangurniku kangurniki - przykłady:
- (1.1) Ogon kangurnika jest do połowy nagi.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) polować na / zapolować na kangurniki
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) takson
- (1.2) torbacz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kangury nmos, kangur mzw, kangurek mzw, kangurowate lm nmos, kangurowiec mzw, kangurzyca ż, kangurzątko n, kangurka ż
- przym. kangurowy, kangurzy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kangur + -nik
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dorcopsis
- źródła:
- ↑
Hasło „Dorcopsulus” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.