kangurzyca (język polski)
kangurzyca (1.1) z kangurzątkiem
- wymowa:
- IPA: [ˌkãŋɡuˈʒɨʦ̑a], AS: [kãŋgužyca], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- • akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) samica kangura
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kangurzyca kangurzyce dopełniacz kangurzycy kangurzyc celownik kangurzycy kangurzycom biernik kangurzycę kangurzyce narzędnik kangurzycą kangurzycami miejscownik kangurzycy kangurzycach wołacz kangurzyco kangurzyce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) samica
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kangury nmos, kangurowiec mzw, kangurowate nmos, kangurnik mzw, kangur m, kangurek m, kangurzątko n, kangurka ż
- przym. kangurzy, kangurowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kangur + -yca
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kangur
- czeski: (1.1) klokanice ż
- słowacki: (1.1) klokanica ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.