torbacz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik torbacz torbacze dopełniacz torbacza torbaczy / rzad. torbaczów celownik torbaczowi torbaczom biernik torbacza torbacze narzędnik torbaczem torbaczami miejscownik torbaczu torbaczach wołacz torbaczu torbacze - przykłady:
- (1.1) Podstawową cechą odróżniającą torbacze od ssaków łożyskowych jest sposób rozrodu i rozwoju zarodka.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ssak
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. torebka ż, torba ż, torbacze lm nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. torba + -acz; źródłosłów dla pol. torbacze
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) marsupial
- baskijski: (1.1) martsupial
- czeski: (1.1) vačnatec m
- duński: (1.1) pungdyr n
- fiński: (1.1) pussieläin
- francuski: (1.1) marsupial m
- hiszpański: (1.1) marsupial m
- litewski: (1.1) sterblinis m
- łaciński: (1.1) marsupial n
- macedoński: (1.1) торбар m
- niderlandzki: (1.1) buideldier n
- niemiecki: (1.1) Beuteltier n
- norweski (bokmål): (1.1) pungdyr n
- norweski (nynorsk): (1.1) pungdyr n
- nowogrecki: (1.1) μαρσιποφόρο n
- portugalski: (1.1) marsupial m
- włoski: (1.1) marsupiale m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.