kamper (język polski)
kamper (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkãmpɛr], AS: [kãmper], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) środ. slang. w grach komputerowych osoba trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kamper kampery dopełniacz kampera kamperów celownik kamperowi kamperom biernik kamper kampery narzędnik kamperem kamperami miejscownik kamperze kamperach wołacz kamperze kampery - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kamper kamperzy dopełniacz kampera kamperów celownik kamperowi kamperom biernik kampera kamperów narzędnik kamperem kamperami miejscownik kamperze kamperach wołacz kamperze kamperzy - przykłady:
- (1.1) Wybieramy się na tygodniową wycieczkę naszym kamperem.
- (2.1) Ten kamper znowu mnie zabił.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kampienie n, kampowanie n, kemping m
- czas. kampić ndk., kampować ndk.
- przym. kempingowy, kamperowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. camper
- uwagi:
- (1.1-2.1) spotykana jest także forma camper, zapożyczona z języka angielskiego.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) camper; (2.1) camper
- duński: (1.1) camper w, autocamper w, campingbil w
- fiński: (1.1) matkailuauto; (2.1) kämppäri
- hiszpański: (1.1) cámper m, autocaravana ż
- niemiecki: (1.1) Wohnmobil n
- norweski (bokmål): (1.1) campingbil m
- norweski (nynorsk): (1.1) campingbil m
- nowogrecki: (1.1) αυτοκινούμενο τροχόσπιτο n
- szwedzki: (1.1) husbil w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.