kalumniator (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. osoba szerząca nieprawdziwe, krzywdzące informacje w celu zaszkodzenia komuś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kalumniator kalumniatorzy dopełniacz kalumniatora kalumniatorów celownik kalumniatorowi kalumniatorom biernik kalumniatora kalumniatorów narzędnik kalumniatorem kalumniatorami miejscownik kalumniatorze kalumniatorach wołacz kalumniatorze kalumniatorzy - przykłady:
- (1.1) […] zaczynałem uchodzić za intryganta, agitatora, kalumniatora, za indywiduum, które niewątpliwie napędzono dla jakichś nieczystych sprawek z posady inżyniera, i które mści się rozszerzaniem obrzydliwych fałszów o swoich dawniejszych chlebodawcach[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) oszczerca; książk. potwarca
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kalumnia ż, kalumniowanie n
- forma żeńska kalumniatorka
- czas. kalumniować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. calumniātor[2] → krętacz, matacz < łac. calumnior → oczerniać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: oszczerca
- źródła:
- ↑ Jan Lam, Głowy do pozłoty, t. II, wyd. Księgarnia Gubrynowicza i Schmidta, Lwów 1885.
- ↑
Hasło „kalumniator” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.