inżynier (język polski)

inżynierowie (1.1)
wymowa:
IPA: [ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr], AS: [ĩṇžńer], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne; zob. też inżynier w Wikipedii
(1.2) daw. człowiek, który zna się na budownictwie wojennym[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tym zajmuje się inżynier Kowalski.
składnia:
kolokacje:
(1.1) inżynier elektronik / fizyk itd.tytuł inżyniera • pot. robić inżyniera / mieć inżyniera
synonimy:
(1.1) skr. inż.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. inżynieria ż
forma żeńska inżynierka ż
przym. inżynierski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Irena Bajerowa, Wpływ techniki na ewolucję języka polskiego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo PAN, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1980, s. 57.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.