kłamczucha (język polski)

wymowa:
IPA: [kwãmˈʧ̑uxa], AS: [ku̯ãmčuχa], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba, która kłamie, zwłaszcza w mało istotnych sprawach
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Po tym, jak po raz drugi przyłapano Józefinę na łgarstwie, przylgnęła do niej opinia kłamczuchy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kłamca m, kłamstwo n
forma męska kłamczuch m
czas. kłamać
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kłamczuch + -a
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kłamczuch
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.