jubilerski (język polski)

warsztat jubilerski (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌjubʲiˈlɛrsʲci], AS: [i ̯ubʹilersʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z jubilerstwem, dotyczący jubilerstwa

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	jubilerski		jubilerska	jubilerskie	jubilerscy	jubilerskie
dopełniacz	jubilerskiego		jubilerskiej	jubilerskiego	jubilerskich
celownik	jubilerskiemu		jubilerskiej	jubilerskiemu	jubilerskim
biernik	jubilerskiego	jubilerski	jubilerską	jubilerskie	jubilerskich	jubilerskie
narzędnik	jubilerskim		jubilerską	jubilerskim	jubilerskimi
miejscownik	jubilerskim		jubilerskiej	jubilerskim	jubilerskich
wołacz	jubilerski		jubilerska	jubilerskie	jubilerscy	jubilerskie
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Krystyna naprawdę zawróciła Serbowi w głowie, był gotów wykupić dla niej cały sklep jubilerski, najdroższe brylanty, ale powstrzymała go, mówiąc, że nie lubi biżuterii^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) kamień / wyrób / surowiec / materiał jubilerski • zakład / warsztat / sklep jubilerski

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. jubiler m, jubilerstwo n, jubilerka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. jubiler + -ski

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) ювелірны
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) юбэлірны
• bułgarski: (1.1) ювелирен
• czeski: (1.1) klenotnický
• francuski: (1.1) bijoutier
• rosyjski: (1.1) ювелирный
• słowacki: (1.1) klenotnícky
• ukraiński: (1.1) ювелірний
• włoski: (1.1) di gioielliere

źródła: