jaskiniowiec (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑], AS: [i ̯asʹḱĩńovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) antrop. człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini
(1.2) książk. przen. człowiek niewychowany, zachowujący się w sposób prostacki
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) troglodyta
(1.2) bamber, burak, barbarzyńca, burek, cham, chamidło, chamisko, chamskie nasienie, chamuś, gbur, gburzysko, grubianin, kałmuk, nieokrzesaniec, ordynus, parobas, plebejusz, prostak, prymityw, troglodyta, żłób, gw. (Lwów) ćmok
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jaskinia ż
przym. jaskiniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. jaskinia + -owiec lub pol. jaskiniowy + -ec
uwagi:
(1.1) Wyraz powstał w XIX w.[1]
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) caveman
  • arabski: (1.1) رجل الكهف m; (1.2) جلف m
  • białoruski: (1.1) пячорны чалавек m
  • duński: (1.1) hulemenneske n, huleboer w, hulemand w
  • francuski: (1.1) homme des cavernes m
  • hiszpański: (1.1) hombre de las cavernas m, cavernícola m; (1.2) cavernícola m
  • japoński: (1.1) 穴居人(けっきょじん)
  • kataloński: (1.1) cavernícola m ż
  • niemiecki: (1.1) Höhlenmensch m
  • nowogrecki: (1.1) άνθρωπος των σπηλαίων m
  • portugalski: (1.1) cavernícola m ż
  • starogrecki: (1.1) τρωγλοδύτης m ż
  • szwedzki: (1.1) grottmänniska w
źródła:
  1. Wiera Zołotowa, Rzeczowniki osobowe z sufiksem -ec (-owiec) we współczesnym języku polskim, „Poradnik Językowy” nr 9/1957, s. 402.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.