islam (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈislãm], AS: [islãm], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rel. religia monoteistyczna założona przez Mahometa; zob. też islam w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik islam dopełniacz islamu celownik islamowi biernik islam narzędnik islamem miejscownik islamie wołacz islamie - przykłady:
- (1.1) Według praw islamu, jeśli ojcem jest muzułmanin, dziecko też jest muzułmaninem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) muzułmaństwo, muzułmanizm, mahometanizm
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) monoteizm
- hiponimy:
- (1.1) sunnityzm, szyityzm, chawarydżyzm, charydżyzm
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. islamizm m, islamista m, islamizacja ż, islamistyka ż, islamistka ż, islamiec mos
- czas. islamizować ndk.
- przym. islamski, islamistyczny, przedislamski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- arab. إسلام (islām) → poddanie się (domyślnie woli Boga)[1][2]
- uwagi:
- wyznawca islamu to muzułmanin
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) islam
- angielski: (1.1) Islam
- arabski: (1.1) إسلام m (islām)
- asturyjski: (1.1) islam
- baskijski: (1.1) islam
- bengalski: (1.1) ইসলাম (isalāma)
- białoruski: (1.1) іслам m
- bułgarski: (1.1) ислям m
- chorwacki: (1.1) islam
- duński: (1.1) islam w
- esperanto: (1.1) islamo
- fiński: (1.1) islam
- francuski: (1.1) islam m
- górnołużycki: (1.1) islam m
- gruziński: (1.1) ისლამი (islami)
- gudźarati: (1.1) ઇસ્લામ m (islāma)
- hindi: (1.1) इस्लाम m (islām)
- hiszpański: (1.1) islam m
- interlingua: (1.1) islam
- islandzki: (1.1) íslam n
- japoński: (1.1) イスラム教 (isuramukyō), イスラム (isuramu)
- jidysz: (1.1) איסלאַם m (islam)
- karpatorusiński: (1.1) іслам m
- kataloński: (1.1) islam m
- litewski: (1.1) islamas m
- łotewski: (1.1) islāms m
- niemiecki: (1.1) Islam m
- nowogrecki: (1.1) ισλάμ n (islám)
- ormiański: (1.1) իսլամ (islam)
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)

- rosyjski: (1.1) ислам m, мусульманство n
- slovio: (1.1) Islamvera
- słowacki: (1.1) islam
- szwedzki: (1.1) islam n
- tajski: (1.1) ศาสนาอิสลาม (sàat.sà.năa ìt.sà.laam), อิสลาม (ìt.sà.laam)
- tuvalu: (1.1) Isalama
- ukraiński: (1.1) іслам m
- uzbecki: (1.1) islom
- węgierski: (1.1) iszlám
- wilamowski: (1.1) islaom m
- włoski: (1.1) islam m
- źródła:
- ↑ Hasło „Islam” w: Online Etymology Dictionary.
- ↑
Hasło „اسلام” w: Hans Wehr, A dictionary of modern written Arabic, red. J Milton Cowan, Spoken Language Services, Inc., Ithaca 1976, ISBN 0-87950-001-8, s. 426.
islam (język albański)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język asturyjski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
islam (język chorwacki)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- IPA: /ǐslaːm/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: i•slam
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. islam
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. islamistika ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- arab. إسلام (’islām)
- uwagi:
- źródła:
islam (język estoński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
islam (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. islam
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) islamophobie → islamofobia
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. islamisme m, islamiste m ż
- przym. islamiste
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- arab. إسلام (’islām)
- uwagi:
- źródła:
islam (język górnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [iz.ˈlam] lub [is.ˈlam]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
islam (język kataloński)
- wymowa:
- IPA: [izˈlam]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język minangkabau)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
islam (język niderlandzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język norweski (bokmål))
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język norweski (nynorsk))
- wymowa:
- IPA: /ɪslɑːm/ lub /ɪʂlɑːm/, X-SAMPA: /IslA:m/ lub /Is`lA:m/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
islam (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
islam (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
islam (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /izˈlam/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: i•slam
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. islam
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) islamismo, maomettanesimo, maomettismo, mezzaluna, musulmanesimo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. islamismo m, islamico m, islamica ż, islamita m ż, islamista m ż, islamistica ż, islamizzazione ż
- czas. islamizzare
- przym. islamico, islamitico
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- arab. إسلام (’islām) → poddanie się woli Boga
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.