insynuować (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zainsynuować)

(1.1) sugerować rzeczy niekoniecznie prawdziwe
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Polityk przyjmował łapówki, jak insynuowały niektóre mass media.
składnia:
(1.1) insynuować + B.nie insynuować + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) imputować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. insynuacja ż, insynuator mos, insynuatorka ż, insynuowanie n
czas. zainsynuować dk.
przym. insynuacyjny, insynuatorski, insynuowany, insynuujący
przysł. insynuatorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. insinuo → przenikać do wnętrza
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.