inochód (język polski)
inochód (1.1) konia
- wymowa:
- IPA: [ĩˈnɔxut], AS: [ĩnoχut], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zool. sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych; zob. też inochód w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik inochód dopełniacz inochodu celownik inochodowi biernik inochód narzędnik inochodem miejscownik inochodzie wołacz inochodzie - przykłady:
- (1.1) Kuc islandzki porusza się inochodem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) poruszać się inochodem
- synonimy:
- (1.1) skrocz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. inochodziec m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: stęp • kłus • galop • cwał • inochód
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) amble, ambling gait
- bułgarski: (1.1) раван m
- francuski: (1.1) amble m
- hiszpański: (1.1) ambladura ż, paso de ambladura m
- nowogrecki: (1.1) πλαγιοδιποδισμός m, πλαγιοτροχασμός m
- włoski: (1.1) ambio m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.