kopytny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) taki, który ma kopyta
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kopytny kopytna kopytne kopytni kopytne dopełniacz kopytnego kopytnej kopytnego kopytnych celownik kopytnemu kopytnej kopytnemu kopytnym biernik kopytnego kopytny kopytną kopytne kopytnych kopytne narzędnik kopytnym kopytną kopytnym kopytnymi miejscownik kopytnym kopytnej kopytnym kopytnych wołacz kopytny kopytna kopytne kopytni kopytne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) parzystokopytny • nieparzystokopytny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) parzystokopytny, nieparzystokopytny
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kopyto n, kopytko n, kopytne nmos, kopytnik m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ungulate
- baskijski: (1.1) apodun
- bułgarski: (1.1) копитен
- francuski: (1.1) ongulé
- galicyjski: (1.1) ungulado
- kazachski: (1.1) тұяқты
- niemiecki: (1.1) behuft
- nowogrecki: (1.1) οπληφόρος
- rosyjski: (1.1) копытный
- szwedzki: (1.1) hovförsedd
- ukraiński: (1.1) копитний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.