innojęzyczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩnːɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ], AS: [ĩ•noi ̯ẽũ̯zyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę • akc. pob.• gemin.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który używa innego języka, odróżnia się językiem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik innojęzyczny innojęzyczna innojęzyczne innojęzyczni innojęzyczne dopełniacz innojęzycznego innojęzycznej innojęzycznego innojęzycznych celownik innojęzycznemu innojęzycznej innojęzycznemu innojęzycznym biernik innojęzycznego innojęzyczny innojęzyczną innojęzyczne innojęzycznych innojęzyczne narzędnik innojęzycznym innojęzyczną innojęzycznym innojęzycznymi miejscownik innojęzycznym innojęzycznej innojęzycznym innojęzycznych wołacz innojęzyczny innojęzyczna innojęzyczne innojęzyczni innojęzyczne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) W bibliotece znalazłem dział z książkami innojęzycznymi.
- (1.1) Obywatele innojęzyczni mają problem z załatwianiem spraw urzędowych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) obcojęzyczny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. inny + -o- + język + -ny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: obcojęzyczny
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.