impulsywny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩmpulˈsɨvnɨ], AS: [ĩmpulsyvny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy
- (1.2) taki, który jest wynikiem działania impulsu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik impulsywny impulsywna impulsywne impulsywni impulsywne dopełniacz impulsywnego impulsywnej impulsywnego impulsywnych celownik impulsywnemu impulsywnej impulsywnemu impulsywnym biernik impulsywnego impulsywny impulsywną impulsywne impulsywnych impulsywne narzędnik impulsywnym impulsywną impulsywnym impulsywnymi miejscownik impulsywnym impulsywnej impulsywnym impulsywnych wołacz impulsywny impulsywna impulsywne impulsywni impulsywne - przykłady:
- (1.1) Mężczyźni urodzeni pod znakiem Barana są uparci i impulsywni.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pobudliwy, nieopanowany, spontaniczny, porywczy
- antonimy:
- (1.1) spokojny, opanowany
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. impuls m, impulsywność ż
- przysł. impulsywnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. impulsus
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) impulsive
- białoruski: (1.1) імпульсіўны; (1.2) імпульсіўны
- bułgarski: (1.1) импулсивен
- francuski: (1.1) impulsif
- hiszpański: (1.1) impulsivo
- niemiecki: (1.1) impulsiv
- nowogrecki: (1.1) παρορμητικός
- włoski: (1.1) impulsivo
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.