impulsive (język angielski)
przymiotnik
- (1.1) impulsywny, porywczy
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. impulse, impulsiveness
- przysł. impulsively
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
impulsive (język francuski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik, forma fleksyjna
- (1.1) ż lp od impulsif
- odmiana:
- (1.1) lp impulsif m, impulsive ż; lm impulsifs m, impulsives ż
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
impulsive (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) popędliwy, porywczy, impulsywny, krewki
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.