imprimatur (język polski)
imprimatur (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) kośc. adm. kościelne pozwolenie na druk; zob. też imprimatur w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik imprimatur imprimatur dopełniacz imprimatur imprimatur celownik imprimatur imprimatur biernik imprimatur imprimatur narzędnik imprimatur imprimatur miejscownik imprimatur imprimatur wołacz imprimatur imprimatur - przykłady:
- (1.1) Metropolita krakowski, kard. Stanisław Dziwisz, po przeprowadzeniu cenzury kościelnej, nadał 12 kwietnia imprimatur litanii do bł. Jana Pawła II[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) pozwolenie, dopuszczenie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. imprimere
- uwagi:
- (1.1) Jako część wyrażenia łacińskiego Nihil obstat quominus imprimatur – nic nie stoi na przeszkodzie by było wydrukowane.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) imprimatur
- francuski: (1.1) imprimatur m
- włoski: (1.1) imprimatur m
- źródła:
imprimatur (język angielski)
imprimatur (1.1)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˌɪm.pɹɪˈmɑː.tʊə/ lub /ˌɪm.pɹɪˈmeɪ.tʊə/
- amer. IPA: /ˌɪm.pɹɪˈmɑ.tɚ/ lub /ˌɪm.pɹɪˈmeɪ.tɚ/
- wymowa amerykańska, wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) rel. imprimatur (kościelna zgoda na druk)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) permission
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. imprimere
- uwagi:
- źródła:
imprimatur (język francuski)
imprimatur (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kośc. adm. imprimatur
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) permission, autorisation
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. imprimer
- rzecz. imprimeur m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. imprimere
- uwagi:
- źródła:
imprimatur (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) poligr. imprimatur (zezwolenie na druk po ostatniej korekcie dzieła)[1]
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik imprimatur imprimatur dopełniacz imprimatur imprimatur celownik imprimatur imprimatur biernik imprimatur imprimatur miejscownik imprimatur imprimatur narzędnik imprimatur imprimatur - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skr. imp.
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „imprimatur” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.
imprimatur (język włoski)
imprimatur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kośc. adm. imprimatur
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) autorizzazione, nulla osta, permesso
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. imprimere
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.