hydronim (język polski)
- wymowa:
- IPA: [xɨˈdrɔ̃ɲĩm], AS: [χydrõńĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. nazwa własna zbiornika wodnego, rzeki, jeziora itp.[1]; zob. też hydronim w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hydronim hydronimy dopełniacz hydronimu hydronimów celownik hydronimowi hydronimom biernik hydronim hydronimy narzędnik hydronimem hydronimami miejscownik hydronimie hydronimach wołacz hydronimie hydronimy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) cieśnina, jezioro, kanał, morze, ocean, rzeka, zatoka
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hydrologia ż, hydronimia ż, hydronimik m
- przym. hydronimiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ὕδωρ + ὄνυμα (hýdōr + ónyma) → woda + nazwa[2]
- uwagi:
- zobacz też: antroponim • choronim • etnonim • hydronim • oronim • toponim
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) hidronimo
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) гідронім m
- bułgarski: (1.1) хидроним m
- czeski: (1.1) hydronymum
- estoński: (1.1) hüdronüüm
- niemiecki: (1.1) Hydronym
- nowogrecki: (1.1) υδρωνύμιο n
- rosyjski: (1.1) гидроним m
- słowacki: (1.1) hydronymum n
- turecki: (1.1) hidronim
- ukraiński: (1.1) гідронім m
- źródła:
- ↑
Artur Gałkowski, Terminologia onomastyczna, Uniwersytet Łódzki, 2012. - ↑ Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13857-2, s. 285.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.