etnonim (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɛtˈnɔ̃ɲĩm], AS: [etnõńĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. nazwa ludu, rodu, klanu, plemienia, szczepu, narodu; zob. też etnonim w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik etnonim etnonimy dopełniacz etnonimu etnonimów celownik etnonimowi etnonimom biernik etnonim etnonimy narzędnik etnonimem etnonimami miejscownik etnonimie etnonimach wołacz etnonimie etnonimy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. etnonimia ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἔθνος + ὄνυμα (éthnos + ónyma) → lud + nazwa[1]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: antroponim • choronim • etnonim • hydronim • oronim • toponim
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) etnonimo
- białoruski: (1.1) этнонім m
- bułgarski: (1.1) етноним m
- rosyjski: (1.1) этноним m
- słowacki: (1.1) etnonymum n
- ukraiński: (1.1) етнонім m
- źródła:
- ↑ Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13857-2, s. 285.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.