holizm (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) teoria zakładająca, że świat stanowi całość, niedającą się sprowadzić do sumy części[1]
- (1.2) pogląd głoszący, że zjawiska tworzą układy całościowe[1]; zob. też holizm w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik holizm holizmy dopełniacz holizmu holizmów celownik holizmowi holizmom biernik holizm holizmy narzędnik holizmem holizmami miejscownik holizmie[2] holizmach wołacz holizmie[2] holizmy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. holism[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) holism
- źródła:
- 1 2
Hasło „holizm” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
- ↑ Hasło „holizm” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.