hiponimia (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. relacja między wyrazem o treści bardzo szczegółowej i zakresie węższym a wyrazem o treści bardziej ogólnej i szerszym zakresie; zob. też hiponimia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Semantyczna podrzędność jednego leksemu względem drugiego nazywamy hiponimią.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) podrzędność
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hiponim mrz
przym. hiponimiczny
przysł. hiponimicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ὑπό + ὄνυμα (hypo + ónoma) → pod + imię
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) hyponymy
  • francuski: (1.1) hyponymie ż
  • hiszpański: (1.1) hiponimia ż
  • niemiecki: (1.1) Hyponymie ż
  • rosyjski: (1.1) гипонимия ż
  • włoski: (1.1) iponimia ż
źródła:

hiponimia (język hiszpański)

wymowa:
IPA: [i.po.'nĩ.mja]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. hiponimia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hipónimo m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.