happiness (język angielski)
rzeczownik niepoliczalny
- (1.1) szczęście
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) She exuded happiness. → Tryskała szczęściem.
- (1.1) Affiance made, my happinesse begonne[1] → Zaręczyny dokonane, idź precz moje szczęście.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) unhappiness, haplessness
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. unhappy, happy
- przysł. unhappily
- rzecz. unhappiness
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. happy + -ness
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Edmund Spenser: Królowa rusałek, rok 1590
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.