hajduk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. żołnierz piechoty węgierskiej zorganizowanej w Polsce przez króla Stefana Batorego; oddziały hajduków stanowiły gwardię przyboczną władców Polski i hetmanów.
- (1.2) hist. powstaniec słowiański albo węgierski występujący przeciwko panowaniu tureckiemu
- (1.3) hist. na dworach magnackich: służący, lokaj w stroju węgierskim
- (1.4) daw. rozbójnik, rabuś, opryszek
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (3.1) choreogr. taniec węgierski; zob. też Hajduk (taniec) w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- (1.4) W Karpatach Wschodnich zbójnicy nazywani byli opryszkami, zaś na terenach południowokarpackich i bałkańskich Imperium Osmańskiego hajdukami[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hajductwo n
- zdrobn. hajduczek m
- przym. hajduczy, hajducki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- węg. hajdúk → rabusie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) хайдутин m (haidutin)
- źródła:
- ↑
Hasło „Sargocentron hastatum” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - ↑ z Wikipedii
hajduk (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (2.1) hajduk – uczestnik walk przeciw Turkom na Bałkanach w wiekach XVII–XIX[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hajduk hajduki dopełniacz hajduka hajdukov celownik hajdukovi hajdukom biernik hajduka hajduki miejscownik hajdukovi hajdukoch narzędnik hajdukom hajdukmi - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hajduk hajduci dopełniacz hajduka hajdukov celownik hajdukovi hajdukom biernik hajduka hajdukov miejscownik hajdukovi hajdukoch narzędnik hajdukom hajdukmi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hajduch m, hajdúch m, hajdústvo n
- czas. hajduchovať ndk., hajdukovať ndk., hajdúsiť ndk.
- przym. hajducký, hajdúsky
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Hasło „hajduk” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.