gwint (język polski)

gwint (1.1)

gwinty (1.2)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek^[1][2]

(1.2) techn. śruba^[2]

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	gwint	gwinty
dopełniacz	gwintu	gwintów
celownik	gwintowi	gwintom
biernik	gwint	gwinty
narzędnik	gwintem	gwintami
miejscownik	gwincie	gwintach
wołacz	gwincie	gwinty

przykłady:

(1.1) Ta śruba ma całkiem zjechany gwint.

(1.1) Na maszynie (…) między innymi można toczyć gwinty calowe, metryczne i modułowe^[3].

(1.2) Przynieś z warsztatu dziesięć gwintów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) gwint drobnozwojny / grubozwojny / lewoskrętny / lufy / męski / prawoskrętny / wewnętrzny / zewnętrzny / żeński

synonimy:

(1.1) skręt śrubowy; gw. (Górny Śląsk) fasóng

(1.2) połączenie gwintowe

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nagwintowanie n, gwinciarka ż, gwinciarz mos, gwintowanie n, gwintownica ż, gwintownik mrz, gwintówka ż, zagwintowanie n

zdrobn. gwincik mrz

czas. nagwintować ndk., gwintować ndk., zagwintować dk.

przym. gwintowy

związki frazeologiczne:

jak jasny gwint • jasny gwint!

etymologia:

niem. Gewinde

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) thread, screw thread, rifle, rifling
• duński: (1.1) gevind n
• esperanto: (1.1) ŝraŭbkanelo
• estoński: (1.1) vint, keere
• hiszpański: (1.1) rosca ż
• niemiecki: (1.1) Gewinde n, Schraubengewinde n
• włoski: (1.1) filetto m

źródła: