guz (język polski)
guz (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ɡus], AS: [gus], zjawiska fonetyczne: wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
- (1.1) zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem[1]
- (1.2) med. patologiczny twór najczęściej w postaci nowotworu[1]
- (1.3) ozdobna gałka
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik guz guzy dopełniacz guza guzów celownik guzowi guzom biernik guz / guza guzy narzędnik guzem guzami miejscownik guzie guzach wołacz guzie guzy - przykłady:
- (1.1) Marysia nabiła sobie guza na placu zabaw.
- (1.2) Radykalne usunięcie guza prostaty przedłuża życie o 20 lat[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nabić (sobie/komuś) guza
- synonimy:
- (1.1) gula, narośl
- (1.2) guz nowotworowy, nowotwór, rak, zmiana nowotworowa[3]
- (1.3) gałka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdrobn. guzek m
- przym. guzowy, guzowaty, guzikowy, guzkowaty
- związki frazeologiczne:
- oberwać guza • szukać guza • przysłowie: mały komar, a przecież guz po nim
- etymologia:
- prasł. *guzъ, prasł. *gǫzъ → wypukłość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.2) tumor m, xhungë ż
- angielski: (1.1) bump; (1.2) bryt. tumour, amer. tumor
- arabski: (1.2) ورم m
- duński: (1.2) knude w
- esperanto: (1.1) tubero; (1.2) tumoro
- hiszpański: (1.1) hinchazón ż, (wskutek uderzenia) chichón m; (1.2) tumor m, masa ż
- kataloński: (1.1) nyanyo m
- tuvalu: (1.2) malamala
- wilamowski: (1.1) knöta m
- włoski: (1.1) bernoccolo m; (1.2) tumore m; (1.3) grosso bottone m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.