gnojek (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) posp. obraź. człowiek, najczęściej młody, wzbudzający niechęć
- (1.2) daw. obraź. człowiek biedny[1]
- (1.3) daw. obraź. brudas, flejtuch[2]
- (1.4) daw. obraź. skąpiec, sknera[2]
- (1.5) gw. roln. robotnik rozrzucający gnój na polu[2]
- (1.6) gw. człowiek niemogący utrzymać moczu[2]
- (1.7) gw. człowiek opieszały, leń[2]
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) gw. (Górny Śląsk) miejsce na obornik[3]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gnojek gnojki dopełniacz gnojka gnojków celownik gnojkowi gnojkom biernik gnojka gnojków narzędnik gnojkiem gnojkami miejscownik gnojku gnojkach wołacz gnojku gnojki - przykłady:
- (1.1) Uważa się za nie wiadomo kogo, a jest zwykłym gnojkiem.
- (1.1) A to gnojek!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gnójka ż, gnojankowate nmos, gnojanka ż, Gnojnik mrz, gnój m, gnojówka ż, gnojowica ż, gnojowisko n, gnojnik m, gnojenie n, zgnojenie n
- czas. gnoić ndk., zgnoić dk.
- przym. gnojowy, gnojny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „gnojek” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 3 4 5 Hasło „Gnojek” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A-G, Warszawa 1900–1927, s. 860.
- ↑ Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 55.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.