geomancja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja], AS: [geõmãncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu; zob. też geomancja w Wikipedii
- (1.2) wróżenie w oparciu o wzór ułożony przez rozrzucone kamienie, żwir czy patyczki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik geomancja dopełniacz geomancji celownik geomancji biernik geomancję narzędnik geomancją miejscownik geomancji wołacz geomancjo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. geomanta m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) geomancy
- czeski: (1.1) geomantie ż
- francuski: (1.1) géomancie ż
- hiszpański: (1.1) geomancia ż
- japoński: (1.1) ジオマンシー
- niemiecki: (1.1) Geomantie ż
- słowacki: (1.2) geomantia ż
- włoski: (1.1) geomanzia ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.